#وامق_کبودراهنگی#کاش

کاش دستِ هيچکس ، خالی نبود

سفره بـود و نانْ، ولی ، نامی نبــود

کاش در این وضعِ بی رونق دمی

غصِّه و ، غـم هایِ تكراری نبـود

کاش می شد ، كم سخنرانی شود

وعـدهٔ صد من وَ يکْ غــازی نبــود

کاش با اين وعـده های پوچِ پوچ

اشك از چشـمِ كسی ، جاری نبــود

كاش جــز رنگِ خـدا ، رنگی نبــود

بر لبِ مردم بجــز ، شادی نبــود

کاش در پشتِ چـراغِ قـرمـــزی

كودكی در دستِ او ، فـالی نبـــــود

کاش در او چشــمِ بـارانی نبــــود

در گلویش، بغضِ طوفــانی نبـــــود

كاش وقتی که ، شِکر آورده انـــد

حمله و صف های طولانی نبـود

کاش مشقِ غصِّه هاخطْ خورده بود

غصِّــه و غــــم هایِ تکراری نبــــود

كاش وامق شعرِ عــــزَّتْ می سرود

كاش عزَّت در عمل ْ، عـاری نبــــود

كاش بعــد از آن همه ، تمجیـــد ها

سفره بــود و نان ، ولی نامی نبـود

"وامق كبودْراهنگی"

#كاش

#پیرً

#تیغ#وامق_کبودراهنگی...